More My Movies: www.thepiratebay.org/user/Movie4All/
/Zbieram złote rybki.
/Mam je w małym akwarium /w sypialni.
/Inne dzieciaki w moim wieku lubią psy, /o ile w ogóle lubią zwierzęta.
/Lecz ja lubię złote rybki.
/Rozumiem je. /Żyć pod wodą w okrągłym naczyniu.
/Nic nie słyszeć i widzieć wszystko /przez szklaną ścianę.
/Nazywam się Clay Pietrysk.
/W gruncie rzeczy /jestem typowym nastolatkiem.
/Pomijając to, że od urodzenia /jestem głuchy i nie potrafię mówić.
/Typowy nastolatek. Pomijając głuchotę /i fakt, że ponad rok temu
/mój ojciec został zastrzelony /przed drzwiami McKey's Rocks.
/Lecz tu nie chodzi /tylko o mnie.
/Chodzi o czekanie na kogoś, /o kim się wie, że nie wróci.
/O czas, który spędza się /na czekaniu.
/O ludzi, których się spotyka /w tej poczekalni.
Tłumaczenie z języka niemieckiego: pyra10 pyra10@onet.eu
Korekta: KMSG
<> http://kinomania.org
/Do ojca strzelono tylko raz. /Kula trafiła go w brzuch.
/Siostrę Waltera Blounta /zgwałcono, dźgnięto nożem
/i osiem razy uderzono /cegłą w głowę.
/Po jej śmierci morderca /próbował spalić ciało.
/Gdy to nie wyszło, /zostawił ją na brzegu rzeki.
/Do połowy przykrytą /workiem na śmieci.
- Ty jesteś Walter. - Głodna? Zjedz w MegaBird.
Głodny?
Zjedz w MegaBird. Serdecznie zapraszamy.
Głodny? Zjedz w MegaBird.
Jesteś dupkiem, kurczaku!
Nie mów tak!
To była interesująca dyskusja o uczuciach dziadków.
Często zapominamy o dalszej rodzinie na korzyść współmałżonków i dzieci.
Wasz ból jest równie prawdziwy i głęboki.
Dziękuję, że o tym powiedzieliście. Dobra robota.
- Muszę tego słuchać? - Cicho.
Linda Pietrysk pokażę nam księgę z rekonstrukcją życia męża, Larry'ego.
Nie lubię mówić na głos.
Przed ludźmi.
Gloria jest po mnie i powiedziała, że jeśli mi się uda, to jej też, więc...
Przejrzałam wszystko, co znalazłam.
Zaczęłam od tego, jak poznaliśmy się z Larrym.
Tu pojechał do Oregonu grać w baseball.
Baseball nie wypalił przez jego picie.
To było, gdy urodził się nasz syn, Clay.
/Za życia ojciec dużo pił /i zbierał broń.
/Miał też przyjaciół, /którzy dużo pili i zbierali broń.
/Jeden z nich, Mark Jankowski, /zastrzelił ojca tą bronią
/po jednym z pijackich wieczorów.
/Ludzie opowiadają różne wersje /tego, co zaszło.
/Obojętnie jak one brzmią, /nie interesuje mnie to.
/Mark Jankowski zabił /mojego ojca.
To ostatnie zdjęcie Larry'ego, które mam.
Jest na nim Mark, to ten który...
Zatrzymałam je, bo jest najnowsze.
To wszystko.
Dziękuję, Linda. Wiem, że nie było łatwo.
Dziękuję. Dobra robota.
Gloria Blount skończyła księgę z rekonstrukcją życia córki.
To księga dla mojej córki, Annie.
Na większości zdjęć jest mój syn, Walter, bo byli bliźniakami.
Walter przyszedł ze mną, bo go poprosiłam.
Nie chciał tego.
W każdym razie...
Annie urodziła się pierwsza. Walter 8 minut później.
To jedna z tych rzadkich chwil, gdy Walter był drugi.
Annie ma małą córeczkę.
Beth.
Ma 5 lat.
To moja wnuczka.
Teraz mieszka z nami.
Annie była zaręczona z chłopakiem o imieniu Brice.
/Waltera i mnie coś łączy.
/Nie tylko to, że zamordowano /ludzi, których kochaliśmy,
/ale to, że zostaliśmy z tym, /co po nich pozostało.
Obiecaj.
Żadnych problemów.
O której wrócisz do domu?
Dobrze.
Kocham cię.
/Nie ma bezpośrednich dowodów /łączących Toma Friedingera
/z morderstwem Annie Blount.
/Żadnych ekspertyz medycznych /czy świadków samej zbrodni.
Nie ma niczego.
Poza rozmową pana Friedingera z ofiarą godzinę przed uprowadzeniem.
Chętnie odprowadzał ją do domu. Nawet, gdy była pijana. A wtedy była.
/Dawał jej prezenty, /pisał listy i wysyłał kwiaty,
/lecz nie oznacza to, /że zaatakował ją tamtej nocy.
/Darzył ją uczuciem, /ale to nie dowód, że coś jej zrobił.
/Zwłaszcza, jeśli wezmą państwo /pod uwagę jej styl życia
/i liczbę mężczyzn, z którymi była /w ostatnich latach.
/Wysoki Sądzie, mamy za mało /dowodów, by kontynuuować proces.
/Walter i ja...
/znamy to uczucie,
/gdy wstaje nowy dzień, /a kogoś po prostu nie ma.
/My znamy to uczucie.
/Ludziom potrzeba wspólnego mianownika, /by być blisko siebie.
/Jak praca, hobby czy sport.
/Albo oczekiwanie /na jakąś zmianę.
/Na sprawiedliwość.
/- Odraczam sprawę do jutra. /- Czy na godziwość.
/Ale oczekiwanie może być trudne.
/A z czasem zauważasz, /jak życie toczy się własnym torem.
/Po pewnym czasie bierzesz je /znów w swoje ręce.
/Twoje zachowanie /wcale nam nie pomaga.
To jak siedzisz i gapisz się na Friedingera,
sprawia, że wydaje się jeszcze sympatyczniejszy.
Sympatyczny?
To przygłupi grubas, któremu w życiu nic nie wyszło.
Dowody, które mamy, nie wystarczą, by przekonać przysięgłych.
Przychodź do sądu, ale uspokój się.
Witam, pani Pietrysk.
Wyluzuj, zanim wejdziesz.
/Wybór przysięgłych /potrwa cały tydzień.
/Strony będą mogły odrzucić przysięgłych, /którzy im nie pasują.
Będziemy mieli odpowiednich ludzi i wtedy zaczniemy proces.
Dobrze.
Jesteś synem Glorii?
- Tak, Walter. - Racja.
Boże!
Tu nie można palić.
Przyszłam na wybór przysięgłych.
Prokurator powiedziała, że może to potrwać.
Na drugim piętrze jest automat ze słodyczami.
Na wypadek, gdyby pani zgłodniała.
Dziękuję.
Dobranoc. Kocham cię.
Ja ciebie też, mamo.
- Zapraszamy na darmowy obiad! - Ssij pałę, kogucie.
Powinnaś...
Co?
By nie dostać gęsiej skórki, zjedz w MegaBird!
Daj spokój. Spieprzaj.
/Zwykle, ci, którzy przeżyli,
liczą na emocjonalne wsparcie wymiaru sprawiedliwości,
bo są świadkami ataków, aresztowań, oskarżeń i wyroków.
Niestety wymiar sprawiedliwości istnieje dla społeczeństwa,
a nie dla jednostek.
Cokolwiek uważacie za sprawiedliwą karę i tak was nie zadowoli.
Nawet gdy skażą mordercę na śmierć, nie poczujecie się lepiej.
Dobrze, to wszystko na dziś.
Przypominam, że ustaliliśmy termin wyprzedaży charytatywnej.
Możecie oddać rzeczy, których ciężko wam się pozbyć,
i jednocześnie zebrać pieniądze dla rodzin ofiar.
Zrobicie coś dobrego.
Sędzia odrzucił wniosek obrony o umorzenie procesu.
Znów jesteśmy w punkcie wyjścia.
/Nie lubię mówić źle o zmarłych. /Ale ona piła.
/Za dużo.
/Była rozwiązła. Utrzymywała kontakty /seksualne z wieloma partnerami.
Dawała mężczyznom powody, by na nią silnie reagowali.
To nieprawda.
/Była osobą, która często doprowadzała /do niebezpiecznych sytuacji.
To nieprawda.
/Udowodniono już /przed tym sądem,
że pani Blount nie była pewna, kto jest ojcem dziecka.
Co pan wygaduje o mojej siostrze?
Panie Blount.
- To kłamca. - Panie Blount!
Jest kłamcą. Kłamie!
To pańskie ostatnie ostrzeżenie.
/On nic o niej nie wie!
Jesteście głupi...
Walter.
Co się stało?
Obrońca nazwał moją siostrę "dziwką".
To nie w porządku.
Powiedział, że była sama sobie winna.
Bardzo mi przykro.
Nie dość, że reprezentuje... prawdziwego śmiecia,
to jeszcze kwestionuje honor mojej siostry.
Co by było, gdybyśmy zaczekali na niego na zewnątrz
i wybili mu z głowy te bzdury?
/Wcześniej nigdy nie byłam /w sądzie.
/To jak obcy kraj.
/Język, którym mówią, /rzeczy, które robią...
Czuję się, jakbym pomyliła samoloty
i trafiła do jakiegoś posranego kraju, w którym nie powinnam być.
Nie mówisz za wiele?
Nie mam pojęcia.
Czym się zajmowałeś, zanim to się stało?
Zapasami.
Zapasy?
Trenowałem w Iowie z reprezentacją.
Potem...
to się stało i wróciłem do domu.
Zostałem tu.
Ile masz lat?
Dwadzieścia cztery.
I chcesz tu zostać.
Muszę dowiedzieć się, co się stało.
Tak czy siak.
Co robisz, gdy nie przesiadujesz w sądzie?
- Co ma pani na myśli? - Pracujesz gdzieś?
Jestem kurczakiem.
Stoję przed MegaBird.
To tobie kazałam spieprzać?
Przepraszam.
- Nic nie szkodzi. - Gapiłeś się na mnie.
Nie jestem w tym zbyt dobry.
Drugi kurczak... Jose... On tańczy i...
- Jasne. - Macha rękami.
Ty jesteś tym, który siedzi na rogu okna.
Smutny kurczak.
Tak...
Ja pracuję w ośrodku kultury.
Nadzoruję szczególne imprezy. Przeważnie śluby.
Zaczęłam po śmierci Larry'ego.
Wcześniej byłam jak dziecko we mgle.
Koleżanka pracuje tam w kadrach i tak dostałam pracę.
Lubisz ją?
Pracę.
Nie muszę udawać kurczaka.
Nie.
Zapasy.
Racja.
- Uda mi się! - Co ty wyprawiasz?
Mówiłem, żebyś sam tyle nie wyciskał.
Dorobiłem ci klucz.
Zamknij, kiedy będziesz wychodził.
Dzięki.
Trenujesz na zawody regionalne?
- Nie. - Co?
- Nie będę już walczył. - To po co tak ciężko trenujesz?
Pocałuj mnie w dupę, debilu!
Chłopaki, spróbujcie dorwać resztę!
Za fajny jesteś, żeby ze mną gadać?
Dalej, chłopaki! Bierzemy grubego!
Fikasz, twardzielu?
/Za fajny jesteś, /żeby ze mną gadać?
/Przyjechałeś tu tym gimbusem?
/Nie stój tak, /tylko coś zrób!
Nie będziesz gadał, twardzielu?
Dalej, zrób coś!
Bijesz się czy nie?
/Głuchy jesteś czy co?
Dawaj!
Nie stój tak!
/Słyszysz mnie?
/Jesteś głuchym debilem /czy jak?
- Pocałuj mnie w dupę! - Dajcie mu spokój.
- Debil mnie uderzył. - Spokojnie.
Nazywam się Walter.
Znam twoją matkę.
Daj mi pistolet.
Mówię poważnie, daj mi go.
Pistolet.
Daj mi pistolet.
Ten dziwoląg wycelował we mnie spluwę!
Dzieciak się wystraszył.
Nieźle mu dowalił.
Wyciągnął broń...
Cholera!
/Co ty wyprawiasz?
/Idź do swojego pokoju!
Muszę z nim pogadać. Poczekasz?
/Co sobie myślałeś?
/Dlaczego zabrałeś pistolet?
/Wiem!
/Spójrz na mnie.
/Wiem, że cię dokuczali.
/Ale nie wolno ci...
/Clay!
Mógłbyś przestać?!
Skąd ma broń?
- Należała do ojca. - Skąd on ją ma?
Nie jestem głupia, Walter. Nie dałam mu naboi.
Zapomnij. Zabiorę mu.
Muszę, bo wyleci z kolejnej szkoły. Kurwa!
Do tego zaczyna się proces. Nie wiem, co robić.
Muszę się tym zająć, więc...
Jasne.
Twoja matka powiedziała, że zaraz wrócisz, więc zaczekałem.
Wyskoczymy na piwo?
Nie piję.
Mógłbym znaleźć ci pracę tam, gdzie pracuję.
Gdybyś chciał coś robić... pod dachem.
Poradzę sobie.
Mówiłem ci o dziewczynie, z którą się spotykam.
Grace.
Jest w ciąży.
Oświadczę się jej.
Dobrze.
Może porozmawiasz z matką o pierścionku Annie.
Nie chciałbym...
Może się zdenerwować, jeśli to ja zapytam.
Nie stać mnie na drugi.
Jeśli wpadnie w szał, zrozumiem to.
Sprzedam kolekcję płyt Annie. Na wyprzedaży.
Chyba, że ty je chcesz?
- Widziałaś moją żółtą podkoszulkę? - Zobacz w praniu.
W tym?
Wspaniale.
Pozwoliłam Beth wstawić pranie.
Będę musiał kupić nową do pracy.
- Dlaczego? - Bo kury są żółte, a nie różowe.
Chyba nadszedł czas, żebyś wrócił do Iowy.
Annie by tego nie chciała.
Czego?
Jak stoisz w kostiumie kury przed MegaBird.
Jak siedzisz w sądzie
i gapisz się na opóźnionego syna Peggy Friedinger.
- A czego chciałaby Annie? - Pewnie chciałaby...
Żebyś robił to, co do tej pory. Tak, jak to zawsze robiłeś.
- Wstydzisz się mnie? - Nie, kochanie.
Wiesz, czego by chciała Annie? Sprawiedliwości.
Żeby było sprawiedliwie.
Mogę zrobić ci jajka albo coś takiego.
Brice tu był. Chce zwrotu pierścionka.
Zrobił jakiejś dziecko i chce pierścionka Annie.
Jest w pokoju Beth. W szufladzie.
Co robisz?
Nic.
A ty?
Babcia pozwoliła mi nie iść do szkoły.
A co będziesz robić?
To ty, Walter?
- Tak. - Cześć.
Posłuchaj...
Wpadłam, żeby...
Mógłbyś zdjąć tę idiotyczną maskę?
Dziękuję.
Wiesz, że pada?
Tak.
- Musisz stać tu na deszczu? - Tak.
- Napijemy się kawy? - Nie piję kawy.
- Popatrzę, jak pani będzie piła. - Dobra.
Moment.
Chcę ci podziękować za pomoc Clayowi.
Obawiam się, że...
Byłam wredna.
W każdym razie, dziękuję.
Co teraz z nim będzie?
Szkoła załatwiła mu ten program.
Jaki?
Jakiś geniusz myśli, że zmuszając dziecko do obejrzenia autopsji
- zmienisz jego życie. - Autopsji?
Mojemu dziecku zastrzelono ojca!
Posłuchaj...
W sobotni wieczór organizuję ślub i mogę kogoś zabrać.
To żadna randka. Potrzebuję towarzystwa i tyle.
Płaczę...
Za dużo płaczę na ślubach.
Nie potrafię przestać.
Myślę o Larrym i tracę panowanie.
Koleżanka powiedziała, żebym to rzuciła, skoro się nie kontroluję.
Pomyślałam, że jeśli będę z kimś, to może...
nie będę się nad sobą użalać.
Chcesz iść?
Wynocha.
Muszę się ubrać.
Wynocha.
Witaj, Walter.
- Świetnie wyglądasz. - Dzięki. Pani też.
Czy to nie dziwne iść na ślub nie znając nikogo?
Chyba tak.
Czuję się trochę głupio, że ci to zaproponowałam.
W porządku.
I tak gapiłbym się w telewizor...
Dobrze.
Chodźmy.
Dziękuję.
Ten ślub, na który idziemy, to historia jak z bajki.
Poznali się w chórze kościelnym. Jej ojciec nie żyje. Był wojskowym.
Wujek poprowadzi ją do ołtarza.
Flaga, która leżała na trumnie ojca,
będzie leżeć na krześle w pierwszym rzędzie.
Potem pan i pani młoda zaśpiewają sobie.
Ona jest w ciąży.
Przepraszam.
Wiem, że to głupie.
/Czy bierzesz tego /mężczyznę za męża?
- Nie chciałaś płakać. /- Na dobre i na złe.
/W szczęściu i w nieszczęściu. /W bogactwie i w biedzie.
/W zdrowiu i w chorobie. /Póki śmierć was nie rozłączy?
/Tak.
/Zatem ogłaszam was /mężem i żoną.
/Możesz pocałować pannę młodą.
- Nie bawisz się. - Nie. Przyglądam się.
Wszyscy są tacy szczęśliwi.
Byłeś żonaty?
- Nie. - A prawie?
Nie. Miałem zapasy.
- Rozumiesz? - Tak.
Żadnych dzieci?
Pomagam z córką mojej siostry. Ma pięć i pół roku.
Pomagam, jak mogę.
Zatańcz ze mną, ślicznotko. Mogę?
Chodź. Wszystko przygotowałaś.
Byli tacy otwarci. On był taki delikatny dla niej.
- Wspaniały facet. - Wspaniały facet.
- Przepraszam, ale jestem pijana. - W porządku.
Przepraszam, że oglądałem rysunki. Nie wiem, dlaczego.
- Przepraszam, że tak się zachowałam. - Podobały mi się.
Są dobre. Nie ma na nich ludzi.
- Nie musisz tego mówić. - To prawda.
Takie puste miejsca fascynują. Budzą zainteresowanie, co będzie dalej.
Chyba masz rację.
Masz nadzieję, że wszystko będzie dobrze.
Dla tego, który wejdzie do pomieszczenia.
Ja tak mam.
To miłe.
O mój Boże!
- Cholera, to Clay. - Co?
Może pan zatrzymać autobus?
/Do cholery, Clay!
Co ty, do diabła, robisz? Idź do domu!
Idziemy do domu, do diabła!
Tu mieszkał facet, który zastrzelił mojego męża.
Dziękuję i przepraszam za syna.
Linda.
Co?
Zapytaj Claya, czy spotka się ze mną na siłowni przed szkołą.
Dlaczego?
Po prostu zapytaj.
O 7:30 na siłowni.
Dobrze.
- Dobranoc. - Dziękuję. Za ślub.
Nie ma za co. Dobranoc.
Weź talerz.
- Wczoraj miałeś randkę. - Tak jakby, ale nie całkiem.
Byłeś z Lindą.
Tak.
Miło.
- To miło. - Możliwe.
Potrzebuję pomocy przy wyprzedaży.
Nie będę przesiadywał z twoją grupą samopomocy.
Nie chcę, żebyś przychodził.
Opróżnij garaż. Połowa rzeczy jest dla mnie za ciężka.
Dobrze.
Dziękuję.
Cieszę się, że masz nową przyjaciółkę.
Byłem tylko na ślubie, który przygotowała.
To wszystko.
/Zaczynamy!
Dobrze.
Wyżej.
Nie wiem, jak z tobą rozmawiać, więc napisałem to.
- Chodzi o drużynę. /- Właśnie to chcę widzieć.
To pozwolenie, które musi podpisać twoja matka.
Chyba byłbyś w tym dobry.
/Kolana bliżej siebie.
W każdy razie poćwiczyłbyś trochę.
Tak dalej.
Zapasy pomogły mi, gdy byłem w twoim wieku.
To wszystko na dziś.
To trener.
Będzie z tobą rozmawiał.
Tommy był w domu przed jedenastą.
Skąd pani wie?
Zaczęły się wiadomości. Oglądaliśmy je razem.
- Te o jedenastej? - Zawsze je oglądamy, a potem "Late Show".
Jedenasta. Godzinę przed morderstwem, jak to potwierdził koroner,
pani syn Thomas był w domu?
Właśnie to powiedziałam.
Nie mam więcej pytań.
Może pani odejść, pani Friedinger.
Cześć, Walter.
Cześć.
Grace przyjęła moje oświadczyny.
- Gratuluję. - Dzięki.
- Możesz? - Już idę.
Dopiero po ślubie powie rodzicom o ciąży, więc się spieszymy.
Dobrze.
Zapraszamy was na wesele.
Ty i twoja mama... musicie w tym uczestniczyć.
Nie byłoby w porządku, gdyby was nie było.
Wspaniale.
Wielkie dzięki.
Dzięki, stary.
Jasne.
Jak mu idzie?
Zapasy to nie uliczna bójka.
Brakuje mu wprawy.
Ale pracuje nad tym.
Pomogę mu.
Jutro rano żadnego treningu kondycyjnego, dopiero po szkole.
Dobrze. To było dobre.
/A teraz spadać stąd.
- To dobre dla niego? - Głusi mogą być zapaśnikami.
- Dobrze. - Powinnaś mu kupić Ben-Gaya.
Przed snem niech bierze gorący prysznic.
Nie będzie miał skurczów.
Dziękuję.
/Ławo przysięgłych, /słyszeli państwo argumentację.
/Mam obowiązek zwrócić uwagę, /że reprezentujecie prawo.
/Decyzja musi bazować na faktach.
/Wasz wyrok musi zależeć od tego, /co usłyszeliście w tym procesie.
/A nie z innego źródła.
Cześć.
Przysięgli się naradzają.
Witam.
Robią przerwę do poniedziałku.
Czasem trwa to parę godzin, a czasem dni.
Piątek nie jest za dobry, by zaczynać naradę.
W przyszłym tygodniu podejmą decyzję.
Na pewno.
Co robisz w weekend?
Nie wiem.
W sobotę znów mam ślub.
Jeśli chcesz zabić czas...
Poznali się przez Internet.
On jeździ na wózku, a ona pracuje na siłowni w South Hills.
On jest profesorem informatyki na SMU. Ona nawet nie studiowała.
Zwariowane.
Miałbyś zajęcie.
- Powiesz coś czy nie? - Oczywiście.
Pójdę.
- Pójdę z tobą. - Dobrze.
Cieszę się.
Dobrze.
- Zaczynają, więc... - Na razie.
Jutro o piątej.
Twój znajomy, Brice, był u mnie z narzeczoną.
Chcą tu wyprawić wesele.
Obiecałam im pomóc.
Oszczędzić trochę pieniędzy.
Świetnie.
Chodź tu, Linda.
- Zatańczysz? - Nie tańczę.
Jak mój mąż.
Ja zatańczę. Ty nie musisz.
/Chodź, pokażemy ci, /jak się tańczy.
/Bardzo mi przykro.
- Pracujesz. - Czekałeś na mnie godzinę.
Muszę dopilnować, żeby wszystko policzyli i sprzątnęli płatki róż.
- Zamkniesz, Linda? - Możesz iść. Zamknę.
Dziękuję za pomoc.
Nie ma sprawy.
Nie musisz chodzić ze mną na śluby, jeśli cię nudzą.
- Jest dobrze. - Na pewno?
- Tak, dobrze się bawię. - Na swój sposób.
Na mój sposób.
Wiem, że jestem dużo starsza od ciebie.
I że mam nasrane w głowie.
Nie przerywaj.
Rób tak dalej, zanim spanikuję.
Cześć.
Przechowaj ją dla mnie.
Jak powiem Clayowi, że ją masz, nie będzie się kłócił.
- Nie mogę trzymać jej w domu. - Nie chcę jej.
Dla Claya to jedyna rzecz, jaką ma po ojcu.
Nie mogę jej tak po prostu wyrzucić.
Od śmierci Larry'ego nie byłam nawet...
w stanie z nikim porozmawiać. Być z kimś.
Chyba powinienem już iść.
Dobranoc.
Dobra.
Chodź.
Jasne? Teraz ty.
Nie, nie, nie.
Tutaj. Próbuj.
Raz, dwa.
Po prostu to zrób.
Patrz na mnie!
Rób to, co ja.
Wracaj tu!
Przepraszam za rzut.
To tylko sport. Nie miałem nic złego na myśli.
Rok temu o tej porze...
tylko kilka walk dzieliło mnie od wejścia do reprezentacji.
Był taki koleś ze szkoły w North East w Pensylwanii.
Miałem szanse.
Byłem blisko.
Pewnego dnia... byłem na treningu.
Wszedł jeden z trenerów.
Tak na mnie patrzył, że wiedziałem...
że musiało stać się coś bardzo złego.
Wsiadłem w pierwszy autobus do domu.
Nagle wszystko legło w gruzach.
Moja siostrzenica pyta o mamę.
Narzeczony Annie jest w szoku i nie może się nią zająć.
Moja mama zaczyna gadać.
Bez przerwy.
Nikt jej nie słucha. Wszyscy myślą tylko o sobie.
Nie o Annie ani nie o facecie, który ją zabił.
Zwariowałem, bo ciągle o nim myślę?
Nie mam pojęcia, co próbujesz powiedzieć.
Powiedz mamie. Ona mi wytłumaczy.
/"W sprawie nr T0-21554, stan Pensylwania /kontra Mark Henry Jankowski,
/"ława przysięgłych uznaje oskarżonego, /Marka Henry'ego Jankowskiego,
/"winnym morderstwa /na Lawrance'ie Jamesie Pietrisku
/"zgodnie z paragrafem /187-A kodeksu karnego".
Wszystko gra?
Clay zasnął.
Potrzebujesz pomocy?
Zgaś światło.
Co?
/Kocham cię.
Mam ci to dać?
Napisz.
Co?
Mamo.
- Co robisz? - Sprzątam przed wyprzedażą.
Widzę.
Dziękuję, że wszystko wyniosłeś.
Mamo... Rozprawa.
Za godzinę ogłoszą wyrok.
Nie idziesz?
Pójdę do kościoła.
Obojętnie jak ukarzą Friedingera, dla mnie się nic nie zmieni.
/Ławo przysięgłych, /proszę uważnie słuchać
/wyroku odczytywanego /przez protokolantkę.
/Następnie zostaniecie zapytani, /czy taki jest wasz werdykt.
/Proszę o zachowanie spokoju /podczas odczytywania wyroku.
Każde zakłócenie zostanie ukarane usunięciem z sali sądowej.
/Panie Friedinger, proszę stanąć /twarzą do przysięgłych.
/Pani Nedved.
"W sprawie nr SA-21423, stan Pensylwania kontra Thomas Robert Friedinger,
/"ława przysięgłych uznaje oskarżonego, /Thomasa Roberta Friedingera,
/"nie winnym dokonania morderstwa /na Ann Lynn Blount
/"zgodnie z paragrafem /187-A kodeksu karnego".
/Ławo przysięgłych, czy taki jest /wasz jednomyślny werdykt?
Walter.
Nic ci nie jest?
Mogę coś dla ciebie zrobić?
Zostawić cię samego?
Proszę pana!
Tak?
- Zmieniłam zdanie. - Nie rozumiem.
Płyty.
Oddam panu pieniądze. Nie chcę ich sprzedawać.
Dogadaliśmy się i uczciwie zapłaciłem.
Nie chodzi o pieniądze. Chcę zwrotu płyt mojej córki.
Niech odda pan te płyty.
- Masz jakiś problem? - Oddaj jej te płyty!
- Pamiętaj, dlaczego to robisz. - Weź swoje pieniądze!
- Proszę. - Gloria, daj spokój!
- Spieprzaj. Chcę płyt mojej córki. - Pamiętasz, czemu to robimy?
Na miłość boską!
Niech pan weźmie płyty. Przepraszam.
Wezmę tylko...
Wezmę Alan Parsons Project.
Dostała ją ode mnie.
Przepraszam, Hank.
Uderzyłaś mnie cholernym parasolem.
- Przepraszam. - Śmieszy cię to?
Śmieszne?
No dobrze.
Dobra robota.
Już dobrze.
Co się stało?
Został...
Uniewinnili go.
Dziś go wypuszczą.
Potrzebujemy pomocy przy napojach.
Jeśli nie sprawi ci to kłopotu.
Claya przyjęto do drużyny.
- Będzie walczył na zawodach. - Świetnie.
Chce, żebyś przyszedł na walkę. Proszę, zdejmij maskę.
Wpadniesz później?
Jasne.
Dobrze.
Głodni? Zjedzcie w MegaBird.
Głodny?
Zjedz w MegaBird.
Witaj, Tom.
- Co? - Zjedz w MegaBird.
Zjedz w MegaBird, Tom.
- Wszystko gra? - Tak.
- Ja go w to wpakowałem. - Poradzi sobie.
Zapaśnicy.
/Dawaj, Clay!
Podajcie sobie ręce.
Start.
Koniec.
Wracajcie do koła.
Jeden, dwa...
Punkt, niebieski.
Gotowi?
Start.
Dobrze, Clay. Trzymaj go.
Raz, dwa, trzy!
Wygrałeś!
Idź tam.
Od lat nie widziałam Claya tak szczęśliwego.
Był z siebie taki dumny.
Sposób, w jaki potem na ciebie patrzył...
Było to dla ciebie coś więcej niż tylko...
czekanie?
Bo dla mnie tak.
Znaczyło o wiele więcej.
Chyba nie znikniesz? Bo razem z Clayem...
bardzo cię lubimy.
Kochamy cię.
Mówiąc wprost.
Ile razy ją uderzyłeś?
Ile razy?
Ile cholernych razy?
To nie byłem ja.
- To nie ja. - Użyłeś cegły i noża.
- Spaliłeś jej ciało. - Byłem dla niej miły.
- Tylko ja byłem dla niej miły. - Zabiłeś ją!
Chciałem ją odprowadzić, ale mi nie pozwoliła.
Nie pozwoliła mi.
Byłem jej przyjacielem.
Próbowałem!
Byłem jej przyjacielem.
Nikomu nie powiem, co tu się stało.
Mogę już iść?
Pozwól mi odejść.
O nie!
Clay.
Co tu robisz?
Idź do domu.
Idź do domu, Clay.
Idź do domu!
Jazda!
Idź!
Sędzia uznałby to za niedopuszczalne.
Przesłuchaliśmy każdego z tych mężczyzn i wiarygodne...
No tak.
Sam pan wie.
Nie było wielu dowodów przeciwko mojemu klientowi.
Przykro mi, panie Blount.
Walter!
Walter?
- Co? - Nie zrobił tego.
- Próbował jej pomóc. - Tak mi przykro.
Robił to, co ja powinienem. Powinienem być przy niej.
Tylko na nim mogła polegać. Miała tylko jego.
Już dobrze.
Zajmę się tobą. Pozwól sobie pomóc.
- Pozwól mi cię kochać. - Kim jesteśmy?
- Proszę? - Kim jesteśmy...
dla siebie?
- Smutnymi pamiątkami... - Walter, przestań.
Ty masz swój wyrok, a ja? Nic. Mam tylko to.
Jestem cholernym kurczakiem!
Nie bój się. Nie będę prosiła o ratunek.
- Nie zniknę. - Nie boję się!
Wrócę do Iowy.
Nie wytrzymam tu dłużej.
Przykro mi.
Gdy byłem w twoim wieku,
zapytałem babcię, czy mogę przenieść się do piwnicy.
Nie chciałem dłużej dzielić pokoju z dziewczyną.
Twoja mama była wściekła.
Zakradała się do mojego pokoju
i wskakiwała mi do łóżka.
Tak jak ty.
Dlatego babcia kupiła jej to.
Żeby w nocy nie czuła się samotna.
Poprawiało jej to humor.
Nadszedł czas, byś ty ją dostała.
Teraz jest twoja.
Nie rozumiem.
Mężczyzna.
Chodzi o tego mężczyznę?
Nie wiem.
Teraz już sam nie wiem.
To klucz do siłowni.
Trener mówi, że robisz postępy. Za rok będziesz miał duże szanse.
Poradzisz sobie.
Idę wieczorem do pracy.
Proszę.
Zostań w domu.
Kocham cię.
/Jesteś najpiękniejszą osobą /na świecie.
/Mam wielkie szczęście, /że tu jesteśmy.
/Pytałem ojca, jak to było /kiedyś u niego.
/Powiedział, że zapytał mamę /na drugiej randce,
/czy zostanie jego żoną.
/Cieszy mnie, że dziś /stoimy tu...
Cześć.
Całe życie... czekałam.
Myślałam,
że nie zasłużyłam na nic lepszego.
Pijącego męża, mojego syna...
Życie w tym miejscu.
Ale wiesz co?
Lubię to miejsce.
Kocham to wiecznie szare niebo, te stare budynki.
Zapachy z domów...
I sklepów...
Kocham wychowywać tu syna.
I kocham być z tobą.
Przykro mi, że jestem taka smutna.
Po prostu wiem,
że gdybyś mi pozwolił,
zajęłabym się tobą.
Wiem, że byłbyś dobry dla mnie i Claya.
Wiem, bo już jesteś.
Musiałam... Zanim odejdziesz...
Powiedzieć ci, co czuję.
To wszystko.
Nic więcej.
/Chyba chodzi o rzeczy, /które zostawiliśmy.
/Broń, pozytywkę, /klucz do siłowni.
/One pozwalają nam /przetrwać.
/A czasem prowokują pytanie, /co z nimi zrobić.
/Ale oczekiwanie może być trudne.
/A z czasem zauważasz, /jak życie toczy się własnym torem.
/Po pewnym czasie bierzesz je /znów w swoje ręce.
Linda!
Popełniłem błąd.
Nie ma Claya. Zabrał broń.
- Nie wiem, gdzie go szukać. - Spokojnie.
Znajdę go.
Witam.
Mogę w czymś pomóc?
- Clay! - Uciekaj, mamo!
Clay!
Zastrzeliłeś go.
Walter!
/Walter!
/Zbieram złote rybki.
/Rozumiem je.
/Żyć pod wodą /w okrągłym naczyniu.
"Nic nie słyszeć.
"Widzieć wszystko przez szklaną ścianę".
/Nazywam się Clay Pietrysk.
/W gruncie rzeczy /jestem typowym nastolatkiem.
/Pomijając to, że od urodzenia /jestem głuchy i nie potrafię mówić.
Dobra robota.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
/Lecz tu nie chodzi /tylko o mnie.
/Chodzi o czekanie na kogoś, /o kim się wie, że nie wróci.
/O czas, który spędza się /na czekaniu.
/O ludzi, których się spotyka...
/w tej poczekalni.
More My Movies: www.thepiratebay.org/user/Movie4All/